ساخت 30 فیلم درباره شهدای ترور بسیار تاسف بار است


به گزارش خبرگزاری مهر، صبح  امروز شنبه ۹ شهریور ماه، روح الله سهرابی قائم مقام انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس در سخنانی گفت: عدم پوشش زندگی شهدای ترور در قالب آثار سینمایی یکی از غفلت های مهم سینمای ایران در شناسایی و نمایش مظلومیت این گروه از شهدا بوده است و امیدواریم برگزاری این کنگره به زدودن این غبار مظلومیت کمک کند.


سهرابی در ادامه با اشاره به برخی تولیدات رسانه ای سینمای غرب، افزود: با وجود آنکه در ایران خانواده های متعددی داریم که بین ۴ تا ۶ عزیز خود را تقدیم انقلاب و نظام کرده اند اما درباره زندگی آنها اثر فرهنگی موثری تولید نشده و در کشوری مانند آمریکا اثری مانند “نجات سربازان رایان” با تلفیقی از تخیل و واقعیت تولید و عرضه شده است. با وجود آنکه سوژه ها و موضوعات این فیلم‌ها از سوی انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس به فیلمسازان مختلف سفارش داده شده است اما این آثار فضای حرفه ای و جذابی دارند که توانسته اند نمایشهای خوبی در جشنواره های مختلف داشته باشند و امیدواریم به مرور نقصهای موجود در این آثار برطرف شود هرچند تولید ۳۰ فیلم در مقایسه با عدد ۱۷ هزار شهدای ترور بسیار ناجیز و تاسف بار است.


وی با اشاره به این مطلب که تولید فیلمهای حرفه ای امری هزینه بر است از سردار محمد رضا نقدی به دلیل حمایت از تولید این آثار تشکر و قدردانی کرد و خطاب به جمع حاضر گفت: امیدوارم گوشه‌ای بسیار ناچیز از آنچه بر این انقلاب رفته است از این نقطه که در آن حضور داریم به عنوان صدای مظلومیت و ایستادگی ما به جهان مخابره شود.


پس از سخنان روح الله سهرابی فیلم “صبحانه‌ای با طعم مرگ” به نمایش درآمد و با استقبال حضار در سالن مواجه شد. این اثر یکی از پنج فیلمی است که پژمان لشگری پور مجری طرح آن است و به سفارش انجمن سینمای انقلاب و دفاع مقدس جلوی دوربین رفته است.


کارگردان این اثر در مورد انگیزه خود از ساخت این مستند گفت: من قبلا یک کاری در مورد شهدای ترور انجام داده بودم اما واقعیت ماجرا این است که قرار شد ما یک کار جدیدی در مورد شهدای ترور انجام دهیم. من هم مدت ها بود که راجع به شهیده عشرت اسکندری تحقیق  کرده بودم و این پژوهش مانده بود، مثل همه طرح ها و فیلمنامه هایی که ما می نویسیم و منتظریم تا چه وقت موعد ساخت آن فرار برسد تا ما این اثر را بسازیم اما همیشه در ذهنم این بود که مخاطب غیر حزب اللهی را هم پای فیلم های مستند و انقلابی بنشانم، برای این کار چند لازمه وجود داشت، اول از همه اینکه ما ابزار کار را بشناسیم و بعد هم برویم به دنبال قصه گفتنمان. من سعی کردم در این مدت گزیده کار باشم چرا که آدم باید احتیاط کند تا از یکجایی به بعد دچار تکرار نشود، مخاطب حزب اللهی و غیر حزب اللهی تمام مباحث را از تلویزیون دنبال کرده اند حالا بیایم و یک مقدار زبان مان را تغییر دهیم.


وی ادامه داد: در مستند “صبحانه ای با طعم مرگ” دلم می خواست از یک زاویه دیگر به قصه اصلی نگاه کنم. یک الگویی که تلویزیون هر ساله اجرا می کند که شهید اهل نماز شب بود و … باید از این کلیشه ها عبور کرد، این جنس فیلمسازی بس است دیگر، حالا بیایم به ژانرهای دیگر هم فکر کنیم راه حل این مسئله این است که به  ژانر مستند محور فکر کنیم، این چیزهایی که تلویزیون پخش می کند که مستند پرتره نیستند، بیایم به جای مستند مجیزگو و سفارشی، به این مسئله فکر کنیم که خود مستند پیامش را به مخاطب منتقل کند این در حالی است که زاویه دید خود کارگردان برای مخاطب اصلاً اهمیتی ندارد.


این کارگردان افزود: اگر قرار است مستندی حرفی برای گفتن داشته باشد، پیامش را بدون شعار به مخاطب انتقال می دهد در غیر اینصورت مخاطب امروز پس می زند، اتفاقی که در “صبحانه ای با طعم مرگ” رخ داده این بود که برای اولین بار یک تیم شجاعتی آمدند و در مورد مشاهدین خلق طرح موضوع کردند اما نسبت به این ماجرا زاویه ای نداشته باشند، ماجرا از این قرار است که ما در این مستند قرار نیست تاریخچه کلی سازمان مجاهدین خلق را مطرح کنیم، ما اطلاعاتی از این سازمان می دهیم تا مخاطب ناآگاهمان، نسبت به سازمان مجاهدین خلق آگاهی پیدا کند که چرا اینها به این نقطه رسیدند که بیایند و دست به ترور آدم ها بزنند، حالا ما یک شخصیتی به نام آقای  محسن اسکندری داریم که همسرش در این راه شهید شده است و ما هم خانواده ایشان را به مخاطب معرفی می کنیم، کلیت این طرح را دوست داشتم با پژمان لشگری پور صحبت کردم تا این کار ساخته شد.


وی در ادامه در مورد مدت زمان تحقیق برای ساخت این اثر عنوان کرد: تحقیقات ما دو ماه به طول انجامید و بعد تحقیقات میدانی انجام دادیم تا به یک فیلم‌نوشت نهایی برسیم. مثل قدیم نبود که یکسری راش بگیریم و بعد روی میز تدوین به این فکر کنیم که چه کاری باید انجام دهیم.


مستند “صبحانه ای با طعم مرگ” در شهرستان کرج مقابل دوربین رفته و هم اکنون آخرین مراحل تدوین خود را سپری می کند و به زودی به مدت ۳۳ دقیقه آماده نمایش خواهد شد. عوامل این کار عبارتند از: نویسنده و کارگردان: محمد علی شعبانی، مجری طرح: پژمان لشگری پور، تصویربردار: مهدی آزادی، صدابردار: حسین بیاتی و بازیگران: بهزاد زیبنده، حمید بهشتی، مهنوش محبی، حسانه فرقانی و محسن بیات.

Check Also

موسیقی نواحی شاکله اصلی موسیقی‌هاست

داور و مشاور دبیر جشنواره در بخش موسیقی نواحی جشنواره ملی موسیقی جوان درباره ارزیابی …